Διαδικτυακό σεμινάριο «Πώς συνδέομαι με ασφάλεια στο διαδίκτυο; Οδηγός βασικών αρχών κυβερνοασφάλειας για όλους» στις 26/05/2026 και ώρα 18:00-19:30 σε συνεργασία με την Εθνική Αρχή Κυβερνοασφάλειας
Συμμετοχή στο διαδικτυακό σεμινάριο «Πώς συνδέομαι με ασφάλεια στο διαδίκτυο; Οδηγός βασικών αρχών κυβερνοασφάλειας για όλους» την Τρίτη 26/05/2026 και ώρα 18:00-19:30 σε συνεργασία με την Εθνική Αρχή Κυβερνοασφάλειας.
Οι ομιλίες «Τι συναντούν οι έφηβοι online; Κίνδυνοι, σημάδια και τρόποι παρουσίασης για γονείς και εφήβους» και «Μην εμπιστεύεσαι τα πάντα online» εστιάζουν στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι έφηβοι στο ψηφιακό περιβάλλον, αλλά και στους τρόπους με τους οποίους μπορούν να προστατευτούν. Μέσα από παραδείγματα από την καθημερινή online εμπειρία, αναδεικνύονται συχνοί κίνδυνοι, ανησυχητικά σημάδια και πρακτικοί τρόποι συζήτησης του θέματος. Παράλληλα, δίνεται έμφαση στην ανάγκη κριτικής σκέψης απέναντι σε πληροφορίες, πρόσωπα και περιεχόμενο που συναντάμε στο διαδίκτυο. Στόχος των ομιλιών είναι η ενδυνάμωση και η ουσιαστική υποστήριξη, ώστε η πλοήγηση στον ψηφιακό κόσμο να γίνεται με μεγαλύτερη ασφάλεια, επίγνωση και υπευθυνότητα.
Χαιρετισμός: Μιχάλης Μπλέτσας, Διοικητής Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας
Ομιλητές
- Άννα Ανδρεούδη, Μηχανικός Πληροφορικής, Τμήμα Εκπαίδευσης Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας
- Μάνος Λακιωτάκης, Μηχανικός Πληροφορικής, Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας, Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου SaferInternet4Kids
- Παρασκευή Φραγκοπούλου, Καθηγήτρια Μηχανικών Πληροφορικής, Συντονίστρια Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας
Οδηγός για γονείς: Πώς να πλησιάσουμε τα παιδιά και να τους μιλήσουμε για την ψηφιακή τους ζωή
Πολλοί γονείς νιώθουμε αμηχανία ή ανησυχία όταν ακούμε τα παιδιά μας να μιλούν για διαδίκτυο, gaming, social media, TikTok ή Instagram. Όχι απαραίτητα επειδή όλα αυτά είναι από μόνα τους επικίνδυνα, αλλά επειδή συχνά αποτελούν ένα κομμάτι της καθημερινότητας των παιδιών που δεν γνωρίζουμε τόσο καλά όσο εκείνα.
Στη φυσική τους ζωή ξέρουμε πιο εύκολα πού βρίσκονται, με ποιους κάνουν παρέα, τι δραστηριότητες έχουν. Στον ψηφιακό κόσμο, όμως, τα πράγματα δεν είναι πάντα τόσο ορατά. Αυτό μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε ότι δεν έχουμε αρκετή εικόνα ή ότι δεν μπορούμε να τα καθοδηγήσουμε με την ίδια σιγουριά.
Η ανησυχία αυτή είναι φυσιολογική. Κάθε γονέας θέλει να προστατεύσει το παιδί του. Το ζητούμενο, όμως, είναι ο φόβος να μη γίνει ο βασικός τρόπος με τον οποίο προσεγγίζουμε το παιδί και το διαδίκτυο. Γιατί όταν μιλάμε μέσα από ένταση, κινδυνεύουμε άθελά μας να δημιουργήσουμε απόσταση αντί για επικοινωνία.
Ο τρόπος που επιλέγουμε να μιλήσουμε στα παιδιά μας για την ψηφιακή τους ζωή έχει μεγάλη σημασία. Οι λέξεις μας μπορούν να τα βοηθήσουν να νιώσουν ασφάλεια, εμπιστοσύνη και διάθεση να μας μιλήσουν. Μπορούν, όμως, και να τα κάνουν να κλειστούν, αν νιώσουν ότι θα τα μαλώσουμε, θα τα κρίνουμε ή θα τους απαγορεύσουμε κάτι χωρίς να τα ακούσουμε.
Ο ψηφιακός πανικός δεν είναι το ίδιο με την υπεύθυνη ανησυχία. Η υπεύθυνη ανησυχία μάς βοηθά να ενημερωθούμε, να βάλουμε όρια, να συζητήσουμε και να είμαστε παρόντες. Ο πανικός, αντίθετα, εμφανίζεται όταν ο γονέας νιώθει ότι δεν καταλαβαίνει αρκετά τον ψηφιακό κόσμο, ότι δεν έχει τον έλεγχο ή ότι πρέπει να αντιδράσει γρήγορα και αυστηρά για να προστατεύσει το παιδί.
Από την ψυχολογία γνωρίζουμε ότι όταν ένας άνθρωπος νιώθει έντονη ανησυχία, είναι πιο πιθανό να αντιδράσει γρήγορα, απότομα ή απόλυτα. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάνει κάτι λάθος. Είναι μια φυσιολογική αντίδραση μπροστά σε κάτι που βιώνει ως πιθανό κίνδυνο. Ωστόσο, σε τέτοιες στιγμές η σκέψη μας μπορεί να γίνει λιγότερο ψύχραιμη και οι αποφάσεις μας λιγότερο ισορροπημένες.
Για αυτό είναι σημαντικό, πριν μιλήσουμε στο παιδί, να δώσουμε λίγο χρόνο στον εαυτό μας να ηρεμήσει. Όταν ο γονέας προσεγγίζει το παιδί με ψυχραιμία, ενδιαφέρον και διάθεση να ακούσει, αυξάνονται οι πιθανότητες το παιδί να μοιραστεί μαζί του όσα το απασχολούν. Και αυτή η σχέση εμπιστοσύνης είναι ένα από τα πιο σημαντικά μέσα προστασίας στον ψηφιακό κόσμο.
Τα παιδιά πρώτα αισθάνονται και μετά ακούν τι τους λέμε. Όταν βλέπουν τους γονείς τους να είναι αγχωμένοι, θυμωμένοι ή σε πανικό, το δικό τους σώμα και συναίσθημα «μπαίνουν» στην ίδια ένταση. Δεν μπορούν να μεταφράσουν το μήνυμα με τη λογική τους και τελικά αυτό που «διαβάζουν» είναι ότι «Αυτό το θέμα είναι πολύ τρομακτικό. Οι μεγάλοι δυσκολεύονται να το αντέξουν.» Ακόμα κι αν ο γονέας θέλει να προστατεύσει, το παιδί νιώθει ότι η συζήτηση γύρω από το διαδίκτυο είναι βαριά, επικίνδυνη και φορτισμένη.
Γιατί τα παιδιά δεν μιλούν όταν φοβούνται
Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι αν ένα παιδί δεν μιλά, «δεν συμβαίνει κάτι σοβαρό». Στην πραγματικότητα, ισχύει συχνά το αντίθετο. Τα παιδιά και οι έφηβοι σιωπούν επειδή:
- φοβούνται τις αντιδράσεις των ενηλίκων,
- δεν θέλουν να τους απογοητεύσουν,
- ανησυχούν ότι θα χάσουν τα προνόμια τους, όπως την πρόσβαση στο διαδίκτυο και στους φίλους τους,
- έχουν ήδη νιώσει ντροπή ή ενοχή.
Όταν ένα παιδί έχει βιώσει έστω και μία φορά ότι η αποκάλυψη που έκανε στους γονείς τους, τελικά οδήγησε σε θυμό, τιμωρία ή υπερβολικό έλεγχο, μαθαίνει πως η σιωπή είναι πιο ασφαλής επιλογή.
Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε είναι ότι εμείς, οι γονείς θα πρέπει να αλλάξουμε τον επικοινωνιακό κώδικα που χρησιμοποιούμε σε αυτές τις περιπτώσεις, προκειμένου να επιτύχουμε τον επιθυμητό σκοπό. Παρακάτω προτείνουμε συγκεκριμένες συμβουλές αντικατάστασης εκφράσεων για την επικοινωνία με τα παιδιά μας.
Οι φράσεις που “μπλοκάρουν” την επικοινωνία
Θα πρέπει να προσέχουμε ποιες λέξεις χρησιμοποιούμε. Τα παιδιά, ανάλογα με το τι ακούν, φορτίζονται συναισθηματικά και ερμηνεύουν λάθος τα μηνύματα.
- «Σου τα έλεγα εγώ»
Για τον γονέα ίσως σημαίνει δικαίωση. Για το παιδί σημαίνει: «Έκανα λάθος και τώρα θα κριθώ». Αυτή η φράση μετατρέπει τη δυσκολία σε απόδειξη ανικανότητας και κλείνει τον δρόμο για επόμενη αποκάλυψη.
- «Θα σου πάρω το κινητό»
Στα μάτια του παιδιού, το κινητό του δεν είναι απλώς μια συσκευή. Είναι όλη η κοινωνική ζωή του, οι φίλοι του αλλά και η αίσθηση ότι «ανήκει» κάπου ή είναι μέλος κάποιας κοινωνικής ομάδας.
Η απειλή της αφαίρεσης διδάσκει ότι «Αν συμβεί κάτι κακό, θα χάσω και το δικαίωμα να μιλήσω». Το αποτέλεσμα είναι περισσότερη μυστικότητα, όχι περισσότερη ασφάλεια.
- «Πώς μπόρεσες και το έκανες αυτό;»
Μια ερώτηση που κρύβει θυμό και κριτική. Το παιδί νιώθει ντροπή και αμυντικότητα και δυσκολεύεται να συνεχίσει να μιλά ανοιχτά.
- «Από εδώ και πέρα θα ελέγχω τα πάντα»
Η φράση αυτή μπορεί να καθησυχάζει προσωρινά τον γονέα, αλλά στο παιδί δημιουργεί αίσθηση παραβίασης και δυσπιστίας. Η σχέση αλλάζει από σχέση εμπιστοσύνης σε σχέση επιτήρησης.
Οι φράσεις που ανοίγουν τη συζήτηση
Η προστασία ξεκινά από το να αισθανθεί το παιδί συναισθηματικά ασφαλές.
- «Χαίρομαι που μου το λες»
Με αυτή τη φράση ο γονέας επιβραβεύει την ειλικρίνεια. Το παιδί μαθαίνει ότι το μοίρασμα δεν έχει αρνητικό κόστος.
- «Θέλω να καταλάβω τι έγινε»
Αφαιρεί την κατηγορία και δημιουργεί χώρο αφήγησης. Δείχνει ότι ο γονέας ενδιαφέρεται για την εμπειρία, όχι μόνο για το αποτέλεσμα.
- «Αυτό που ένιωσες έχει σημασία»
Πολλά παιδιά δεν ξέρουν αν «δικαιούνται» να φοβούνται ή να στενοχωριούνται. Η αναγνώριση του συναισθήματος μειώνει το άγχος και ενισχύει την εμπιστοσύνη.
- «Ας το δούμε μαζί»
Η φράση αυτή μετατοπίζει τη σχέση από γονέα–δικαστή σε γονέα–σύμμαχο. Το παιδί νιώθει ότι δεν είναι μόνο του απέναντι στο πρόβλημα.
- «Δεν φταις εσύ που συνέβη»
Ιδιαίτερα κρίσιμη φράση σε περιπτώσεις διαδικτυακής βίας, πίεσης ή εκμετάλλευσης. Ανακουφίζει από την αυτοκατηγορία και επιτρέπει την επούλωση.
Όταν ο γονέας ενημερωθεί σωστά, ενημερώνει σωστά και τα παιδιά του
Τα παιδιά δεν μαθαίνουν πώς να αντιμετωπίζουν τους κινδύνους από τις οδηγίες και το κήρυγμα, αλλά από τα παραδείγματα που βλέπουν στην οικογένεια τους και θα μιμηθούν. Ο τρόπος που ο ίδιος ο γονέας διαχειρίζεται τον φόβο και γενικώς όλες τις δυσκολίες της ζωής του, διδάσκει στο παιδί βασικές δεξιότητες αντιμετώπισης που θα του χρησιμεύσουν μελλοντικά.
Η ψηφιακή ασφάλεια δεν χτίζεται μόνο με φίλτρα και κανόνες. Χτίζεται με ανοιχτή επικοινωνία, συναισθηματική εγγύτητα και προθυμία για διάλογο. Ένα παιδί που νιώθει ότι μπορεί να μιλήσει χωρίς φόβο, προστατεύεται πολύ περισσότερο από ένα παιδί που ελέγχεται συνεχώς.
Φόρμα αξιολόγησης σεμιναρίου «Ασφάλεια στο διαδίκτυο για γονείς παιδιών Γυμνασίου και Λυκείου» 05/05/2026
